شمار سالیانۀ تلفات جانی کارگران بر اثر سوانح کاری در
اروپا
بر اساس
آمارهای رسمی منتشر شده، شمار کارگرانی که در حین کار جان
خود را از دست می دهند در کشورهای مختلف اتحادیه اروپا تا
حدود زیادی با هم تفاوت دارد»
آمار رسمی سرمایه در
این مورد مانند موارد دیگر میزان و تعداد واقعی را اعلام
نمی کند و مثل همیشه رقمی کمتر ارائه می دهد.
سه کشور انگلستان،
سوئد و فنلاند پایین ترین تعداد مرگ و میر ناشی از سوانح
کار را ارائه داده اند . در کشور های سرمایه داری مذکور
هر ساله بیش از یک کارگر از 100000 کارگر در هنگام کار و
استثمار شدن جان خود را از دست می دهد.
همین آمار می گوید در کشور های لیتوانی، رمانی، لت لند،
پرتقال و ما لتا تعداد مرگ کارگران هنگام کار بیش از پنج
برابر میزان انگلستان، فنلاند و سوئد است. به عبارت دیگر
بیش از 5 نفر از 100000 کارگر سالیانه در این کشور ها
هنگام کار می میرند.
مدیر کل ادارۀ محیط
کار Bertil
Remaeus علت
تفاوت در میزان مرگ و میر کاری در این کشور ها را، ناشی از
سیاست های مختلف محیط کار آنها می داند. این مدیر کل
سرمایه در این رابطه می گوید: " ما در سوئد نسبتاً کار
فرمایان تحصیل کرده و با سوادی داریم که به خوبی به رابط
شرایط بد محیط کار و هزینۀ بالای آن واقف هستند ".
از گفتۀ ایشان چنین
بر می آید که کارفرمایان سوئد چون افراد با سواد و تحصیل
کرده ایی هستند، تشخیص می دهند که تصادفات ناشی از نا
ایمن بودن شرایط محیط کار هزینۀ بالایی روی دست آنان می
گذارد. حال این حادثه به مرگ کارگر یا به ناقص العضو شدن
او منجر شود اصلاً مهم نیست!! مساله اصلی هزینۀ بالایی
است که از این بابت به کارفرمایان تحمیل می شود که در
نتیجه روی میزان سود آنان تاثیر منفی خواهد داشت.
ایشان در ادامه می
گوید " در این باره توضیحات دیگری نیز وجود دارد . در
بیشتر کشور های که اقتصادی توسعه یافته دارند، کارهای
صنعتی خطرناک کمتر شده است و بخش اعظمی از کارگران در بخش
خدمات کار می کنند، و در این حوزۀ اشتغال، مرگ بر اثر
تصادف کاری معمول نمی باشد.
مدیر
کل مزبور اشاره می کند که سوانح کاری فقط یک علت از عللی
می باشد که منجر به مرگ کارگر هنگام کار می گردند. " ما
در سوئد 3000 مورد مرگ داریم که مربوط به کار می شوند. این
موارد می تواند بیماری سرطان ناشی از محیط کار، خودکشی
بعلت استرس بیش از حد ناشی از شدت کار و غیره باشد ".
در مورد خودکشی به
علت استرس و فشار روحی ناشی از شرایط محیط کار و شدت
استثمار می توان به خودکشی 25 کارگران ادارۀ تلفن و
ارتباطات فرانسه اشاره کرد که در فاصلۀ فوریۀ سال 2008
تا اکتبر سال 2009 رخ داده است
هنگامی که در کشور
های اروپایی با پیشرفته ترین تکنولوژی و فن آوری، در
کمترین میزان خود بیش از 3000 و در بیشترین تعداد خود بیش
از 15000 کارگر سالیانه قربانی سود آفرینی هرچه بیشتر
سرمایه گردند . باور به دقت ریاضی گزارشات نهاد های بین
المللی در این باره که سرمایه در جهان سرمایه داری فقط در
سال 2007 در هر دقیقه جان 15 کارگر را گرفته است، مشکل می
شود. تعداد کارگرانی که در جهان در هر دقیقه توسط سرمایه
کشته می شوند بسیار بیشتر از 15 نفر است.
جدول زیر شمار
سالیانۀ مرگ کارگران بر اثر سوانح کاری را در چند کشور
اروپایی نشان می دهد:
کشور تعداد سالیانۀ تلفات جانی کاری از هر
100000 نفر کارگر
1
انگلستان 3, 1
2
سوئد 5 ,1
3
فنلاند 5 ,1
4
هلند 7 ,1
5
لوکزامبورک 7 ,1
6
ایرلند 2 ,2
7
بلژیک 6 ,2
8
دانمارک 7 ,2
9
نروژ 8 ,2
منبع: روزنامۀ
LO
اکتبر 2009
