شبیخون عوامل سرمایه به محل کار صافکاران و نقاشان

وجود چندین میلیون کارگر بیکار و افزایش بی وقفه شمار آنان، فقدان بیمه بیکاری و محرومیت بیکاران از هر نوع مستمری و ممر معیشتی، سبب می شود که توده عظیم بیکاران برای فروش نیروی کارشان به هر شرایطی تن دردهند. نشستن در کنار جاده ها و اتوبان ها و انجام کارهایی مانند صافکاری یا نقاشی و پاره ای کارهای دیگر از دیرباز تا حال طریقی برای فروش نیروی کار بوده است، راه و رسم اضطراری پر از مشقت و رنجی که در این شرایط خاص به دلیل طغیان موج بیکاری و گرسنگی و فقر، بیش از هر زمان دیگر به جبر زندگی بخشی از کارگران تبدیل شده است. فروش نیروی کار به این شکل تن دادن قهری و اجباری به قبول بربرمنشانه ترین اشکال شدت استثمار و ستم کشی و بی حقوقی نظام بردگی مزدی است. اما کارکردن در شرایط بی حقوقی مطلق فقط بخشی و آن هم بخش بسیار کمتری از فاجعه دامنگیر این بردگان مزدی است. بخش بزرگ تر این فاجعه، اجبار به جنگ و گریز مستمر با نیروی سرکوب سرمایه و خطر جریمه و باج دهی و زندان و ضرب و شتم و بلاهای دیگری است که اشرار دولت سرمایه داری بر آن ها تحمیل می کنند. مأموران شهرداری سرمایه هر روز به جان این کارگران می افتند، بساط کار آن ها را در هم می ریزند، از آنان باج خواهی می کنند و بخشی از آنچه را که با هزینه کردن شیره جان به دست آورده اند و قرار است نان فرزندانشان باشد از چنگشان خارج می کنند. اگر کارگران مقاومت کنند مورد دستگیری و آزار و اذیت قرار می گیرند و خانواده هایشان بی نان آور می شوند. سرمایه تمامی این جنایت ها را علیه این بردگان مزدی بیکار اعمال می کند. در روزهای اخیر عوامل شهرداری تهران چندین بار پیاپی به شرایط کار این کارگران شبیخون زده وسایل کار و حاصل فروش نیروی کارشان را مصادره کرده اند.

منبع: آژانس ایران خبر

30 تیر 88