مطالبۀ کار و آیندۀ روشن از جانب تودۀ جوانان بیکار در سوئد

روز شنبه 19 سپتامبر محصلین  شهر لولئو سوئد درمیدان این شهر  یک کمپین اعتراضی  به راه انداختند  . این حرکت اعتراضی حول شعار " جوانان خواهان کار و یک آیندۀ مطمئن هستند " سازماندهی شده بود .  پیام و خواست آنان نیز از این قرار بود: " اختصاص پول برای کار و رفاه مردم کارگر و محیط زیست نه برای نجات بانک های بحران زده و دادن پاداش مدیران سرمایه دار".

هم زمان و همراه این تضاهرات، جوانان محصل  نمایشی سمبلیک ترتیب دادند که مدیر بانک سرمایه X  و آدم با نفوذ اتحادیۀ کارگری Y را در شهر در حال گدایی  پول نشان می داد در حالیکه رهبر جناح اپوزیسون دولت Z فقط به این صحنه نگاه می کرد.

جوانان سوئد اعم از فارغ التحصیلان دبیرستان ها  و دانشگاه ها و غیره، 30 درصد بیکاران جامعه را تشکیل می دهند بطوریکه اکثریت مراجعه کنندگان به ادارات کار  افراد جوان می باشند. بحران جاری نظام نیز هرگونه امید به آینده را  نزد این جوانان بیکار متزلزل کرده است. آنان وقتی شاهد سرشکن کردن  بار بحران توسط  صاحبان سرمایه و دولت سرمایه داری با کمک و همراهی سران مزدور اتحادیه های کارگری سوئد بر دوش کارگران می باشند که عمداتاً از طریق بیکار سازی آنان از کار است، نمی توانند چشم انداز روشنی از لحاظ اشتغال و معیشت خود داشته باشند.
 متاسفانه  جنبش آنان که توسط فعالین جوان رهبری می شود رویکردی کاملاً  سندیکالیستی دارد و اساساً بخشی از جنبش کارگری سوئد را تشکیل می دهد ودر چپ ترین رویکرد خود خواهان تغییر ساختار بورکراتیک اتحادیه ها و دمکراتیک کردنشان  و تعویض رهبران سازشکار آنها  با رهبرانی به اصطلاح مبارزوسازش ناپذیر است. این بخش قابل ملاحظه از جنبش کارگری سوئد هنوز دچار این توهم  فاجعه بار است که گویا تمام اشکال کار اتحادیه ها در نوع ساختار و عملکرد ضد کارگری رهبران آنها می باشد. این جنبش در کلیت خود به این درک نرسیده است که جنبش اتحادیه ایی در سرشت خود  رفرمیستی و سرمایه دارانه می باشد و تشکلات اتحادیه ها صرفاً نهادها و آلت دست  دولت های سرمایه داری در جنبش کارگری جهت مهار و دفن هرگونه جنب و جوش رویکرد ضد سرمایه داری طبقۀ کارگر هستند.

از آنجایکه گرایش ضد سرمایه داری  ذاتی جنبش کارگری می باشد، در سوئد نیز ما هراز گاهی شاهد بروز آن در مبارزات بخش هایی از کارگران که مستقل از اتحادیه ها صورت گرفته است، بوده و هستیم. خواست ها و مطالبات کمپین اعتراضی محصلین شهر لولئو و اعتراضات متشابه در دیگر نقاط سوئد، کاملأ برحق و انسانی هستند. این حرکات اعتراضی می توانند از تسلط گرایش و راهکارهای رفرمیسم سندیکالیستی خارج گردند و به مبارزات ضد سرمایه داری تبدیل شوند.  تنها در این شرایط است که خواست ها و مطالبات بخشهای مختلف طبقه کارگر به صاحبان سرمایه تحمیل می شود. در همین کشور سوئد تجربه به خوبی نشان داده است که تا زمانی این حرکات اعتراضی مطالباتی توسط جنبش اتحادیه ای هدایت و رهبری شود، هیچ امیدی به تحقق  مطالبات آن نیست.    

باشد که تودۀ کارگران سوئد گرایش اندرونی و سرشتی ضد سرمایه داری طبقۀ خود را از سیطرۀ جنبش سرمایه سالار اتحادیه ایی رها سازند و روند رشد و فراگیر کردن آن را آغاز کنند.

منبع: نشریۀ Offensiv 
سپتامبر 2009